Daktari Fanfari-De lokroep van d'n Oetel 132.0

Uit Oetelpedia
Versie door Ernst-JanvanL (overleg | bijdragen) op 30 nov 2014 om 14:19 (Nieuwe pagina aangemaakt met 'Categorie:Liedtekst * Titel: De Lokroep Van D'n Oetel 132.0 * Tekst: Bas Verburggen * Muziek: Paul de Nijs * Arrangement: Paul de Nijs * Solisten: Bas Verbrugge...')
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken
  • Titel: De Lokroep Van D'n Oetel 132.0
  • Tekst: Bas Verburggen
  • Muziek: Paul de Nijs
  • Arrangement: Paul de Nijs
  • Solisten: Bas Verbruggen
  • Club: Daktari Fanfari
De Lokroep Van D'n Oetel 132.0
132 jaor geléje zat 'r in 't Oeteldonks moera 'n durske grúweluk te janke. Ze
hiette Hèndrien en dè konde zien ôk.
Hèndrien waor verdwaold nao dè ze kwaod weggelôôpe waor toen d'rre vriend
Knillis, wir is 'n glèske te veul op ha......
Zo begint het sprookje van de Oetel en de kikker dat voor ééns en voor altijd duidelijk maakt
dat een Oetel geen kikker is en omgekeerd al helemaal niet. Een educatief kinderlied met een
stevige Oeteldonkse moraal.
Zangtekst:
Kus me lieve Knillis, zachtjes op de mond
Oh ik wou zo gère da'k wir naost oe stond
Kus me lieve Knillis, zachtjes op de mond
Alléén in 't schrikkeljaor dan is de cirkel rond