De Bossche Bollen - Lokroep van d'n oetel

Uit Oetelpedia
Versie door GerardCuppens (overleg | bijdragen) op 22 mrt 2026 om 14:21
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springenNaar zoeken springen
  • Titel: Lokroep van d'n Oetel
  • Tekst: Cor Versteeg
  • Muziek: Cor Versteeg
  • Club: De Bossche Bollen
  • Spotify
  • Kwèkfestijn: Winnaar van ’t Kwèkfestijn in 1973

Lokroep van d'n Oetel

Hoor de lokroep van d’n Oetel, midden uit ’t riet van ’t moeras, kwèk, kwèk, kwèk!
Zo doet hij zijn wijf de groetel, alle Oetels zijn weer in hun sas, kwèk, kwèk, kwèk!
Elke Oetel zoekt z’n stoetel, uit de modder komen ze vandaan.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan, kwèk, kwèk, kwèk!
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan.
Lang geleden kregen juinen
in de plaats van gele kruinen
bolle ogen, pootjes en ’n smoel.
Op ’n dag bij ochtendgloren
zijn de Oetels toen geboren
midden in de blubber van ’n poel.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, midden uit ’t riet van ’t moeras, kwèk, kwèk, kwèk!
Zo doet hij zijn wijf de groetel, alle Oetels zijn weer in hun sas, kwèk, kwèk, kwèk!
Elke Oetel zoekt z’n stoetel, uit de modder komen ze vandaan.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan, kwèk, kwèk, kwèk!
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan.
In un huid van groene rubber
kruipen ze diep in de blubber,
want ze barsten van de winterslaap.
Whoah!
Daar blijven ze lekker dromen
tot ’t voorjaar is gekomen,
dan krijgen ze ’t weer voor de raap.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, midden uit ’t riet van ’t moeras, kwèk, kwèk, kwèk!
Zo doet hij zijn wijf de groetel, alle Oetels zijn weer in hun sas, kwèk, kwèk, kwèk!
Elke Oetel zoekt z’n stoetel, uit de modder komen ze vandaan.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan, kwèk, kwèk, kwèk!
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, midden uit ’t riet van ’t moeras, kwèk, kwèk, kwèk!
Zo doet hij zijn wijf de groetel, alle Oetels zijn weer in hun sas, kwèk, kwèk, kwèk!
Elke Oetel zoekt z’n stoetel, uit de modder komen ze vandaan.
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan, kwèk, kwèk, kwèk!
Hoor de lokroep van d’n Oetel, ’t is ’t teken dat d’n Oetel blijft bestaan.